David Bade
20 x 20 = vet

Zoals in veel van zijn beelden maakte Bade voor zijn beeld gebruik van alledaagse materialen als polyuretaan (pur-schuim), latten, kippengaas, plastics, piepschuim, etcetera. Hij verwerkte 25 vaten van tien kilo purschuim in het beeld, en dat was wat hem betreft nog niet 'vet' genoeg. Door middel van workshops onder regie van Bade konden geïnteresseerden meebouwen aan de gigantische 'sculptuur’. ‘In die zin was het ook een sociale gebeurtenis', aldus Bade. 'Het Oog Wil Ook Wat', stond er in piepschuimen letters op de installatie te lezen en als knipoog naar het haantje op de St Jan kerk liet Bade een reclamebord van Christine le Duc op de top van het beeld prijken. Bade schopt bewust tegen de conventies van beelden in de openbare ruimte aan, niet alleen qua beeldtaal - door een monsterlijk grote sculptuur neer te zetten - maar ook in zijn materiaalgebruik. Omdat de materialen zo kwetsbaar zijn, lijkt het in niets op de bestendigheid die kunstprojecten in de openbare ruimte doorgaans uitstralen.
Dit jaar was SKOR met de voordracht van David Bade voor het eerst betrokken bij de invulling van het beeldende kunst programma van het festival. Bade maakte daarbij gebruik van een steigerconstructie die was ontworpen door de Tilburgse kunstenaar Jeroen Doorenweerd, die als sinds drie jaar in steeds gewijzigde vorm fungeert als ruimtelijke structuur voor alle festivalvoorzieningen.Volgend jaar zal in samenwerking met SKOR opnieuw een kunstenaar worden uitgenodigd een statement te maken op het festival. (HJ)