Hewald Jongenelis , Sylvie Zijlmans
Revalidatiecentrum Breda

Het revalidatiecentrum in Breda is de afgelopen jaren grondig gerenoveerd en uitgebreid. Het bijzondere aan deze kliniek is dat er niet alleen wordt gerevalideerd, maar dat er ook een orthopedische instrumentenmakerij aanwezig is. Dit leek een interessant uitgangspunt voor een kunstopdracht, Sylvie Zijlmans en Hewald Jongenelis werd gevraagd om een voorstel te maken dat hierop in zou gaan.

Zij hadden echter een ander idee en kwamen met het voorstel om door het hele gebouw foto’s op te hangen die een onderlinge relatie hebben. Dit voorstel is uiteindelijk uitgevoerd. Op de foto’s is een groep mensen en dieren in een weiland te zien die iets lijkt te vieren; er hangt een landerige, relaxte sfeer iedereen gaat zijn eigen gang. Er staan wat tafels en stoelen, een veldkeuken waarop gekookt wordt en een grote rode tent. Het publiek, waaronder ook enkele werknemers van het revalidatiecentrum, eet en drinkt en brengt zo te zien een aangename middag door. De wei ernaast is versierd met felgekleurde gerbera’s die in de grond zijn gestoken en wordt bevolkt door verschillende dieren en geschminkte kinderen en volwassenen. Hier spelen zich kleine tafereeltjes af in een paradijselijke maar ook een beetje vreemde sfeer. Door de grote bouwsteigers die eromheen staan heeft het geheel iets van een filmset.

In de publieke ruimtes van het revalidatiecentrum zijn panoramafoto’s met grote overzichten van dit tafereel opgehangen. Ze werken als een zoekplaatje waar elke keer weer iets anders op te ontdekken valt. Is de meneer daar de arts die mij net behandeld heeft? Wat wordt er eigenlijk gegeten? In de kleinere en intiemere oefenruimtes, wachthoeken en in de behandelkamers hangen foto’s die juist in een oogopslag een duidelijk beeld laten zien en daardoor werken als emblemata. Het zijn vooral opnames die genomen zijn in de wei met de paradijselijke sfeer: een meisje met een konijn, twee geschminkte jongens en een man met een koe. Als men na de behandeling terugkeert naar de hal, begrijpt men dat de foto die boven de behandeltafel hing onderdeel uitmaakt van de grote panoramafoto, waarbij ingezoomd is op een klein detail.

Al deze beelden stralen een gevoel van lieflijkheid en geluk uit dat sterk contrasteert met de omgeving waarin ze hangen. Immers, hier wordt hard gewerkt aan herstel. De ruimtes zijn zeer doelmatig ingericht met trimfietsen, looprekken, rekstokken en behandeltafels. De foto’s geven de cliënten een blik op een andere werkelijkheid, met een zorgeloosheid die na het harde werken mogelijk weer in het verschiet ligt.